Σε τοποθέτησή του που δημοσιεύτηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ και στα σημαντικότερα οικονομικά μέσα, ο Ιωσήφ Αραμπατζής επισημαίνει ότι η νέα νομοθετική πρωτοβουλία για τη συνιδιοκτησία πρέπει να διευκολύνει την αξιοποίηση των διαμερισμάτων από τους ιδιοκτήτες τους, κάτι που η ΕΠΙΚΥΚΛΟΣ εφαρμόζει στα ακίνητά της από το 2020.

Στο πλαίσιο του ρεπορτάζ του ΑΠΕ-ΜΠΕ με τον τίτλο «Τα στοιχεία για ενοίκια και αγορές κατοικιών – Αύξηση της στεγαστικής χρηματοδότησης», παρουσιάστηκαν στοιχεία που καταδεικνύουν ισχυρό ενδιαφέρον για κατοικία, αύξηση της στεγαστικής χρηματοδότησης και ενίσχυση της ζήτησης από το εξωτερικό, τάσεις που διαφοροποιούνται αρκετά ανά περιοχή και υψηλή αναντιστοιχία προσφοράς και ζήτησης στα οικονομικότερα σπίτια. Σε αυτό το περιβάλλον, τονίζει το ρεπορτάζ, τα καίρια ζητήματα για δυνητικούς ιδιοκτήτες κατοικίας και επενδυτές real estate είναι η καλύτερη αξιοποίηση του υπάρχοντος αποθέματος, η αναβάθμιση παλαιότερων κατοικιών και οι νέες μορφές συμμετοχής στην ιδιοκτησία.

Σ’ αυτά τα τρία σημεία εστιάζει η καταληκτική ενότητα του άρθρου, όπου παρουσιάζεται η προσέγγιση της ΕΠΙΚΥΚΛΟΣ μέσα από τα λόγια του ιδρυτή και CEO της εταιρείας:

Η προσαρμογή των ιδιοκτησιών σε νέες ανάγκες

Η καλύτερη αξιοποίηση του υφιστάμενου κτιριακού αποθέματος και η δυνατότητα μελλοντικού διαχωρισμού ή συνένωσης ιδιοκτησιών αποτελούν βασικές παραμέτρους της προσέγγισης του Ιωσήφ Αραμπατζή, ιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου της ΕΠΙΚΥΚΛΟΣ, για την ευελιξία των ακινήτων.

Όπως επισημαίνει, το κόστος κατασκευής έχει αυξηθεί σημαντικά, η γη είναι ακριβότερη και η δημιουργία νέου οικιστικού αποθέματος γίνεται δυσκολότερη. Την ίδια στιγμή, η ζήτηση για κατοικία παραμένει ισχυρή, ενώ ένα μεγάλο μέρος της αγοράς δυσκολεύεται να βρει ακίνητα που ανταποκρίνονται στις ανάγκες και στις δυνατότητές του. Κατά τον ίδιο, η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο η κατασκευή περισσότερων κατοικιών. Χρειάζεται καλύτερη αξιοποίηση των κτιρίων που ήδη υπάρχουν και πρόβλεψη ώστε τα ακίνητα που δημιουργούνται σήμερα να παραμένουν λειτουργικά και αξιοποιήσιμα στο μέλλον.

Ο κ. Αραμπατζής συνδέει αυτή την ανάγκη με τη συζήτηση για τον εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου της ιδιοκτησίας. Όπως αναφέρει, η νέα νομοθετική πρωτοβουλία επιχειρεί να ξεπεράσει περιορισμούς ενός πλαισίου σχεδόν εκατό ετών, διευκολύνοντας τον διαχωρισμό ή τη συνένωση ιδιοκτησιών και περιορίζοντας εμπόδια από παλαιούς κανονισμούς και την ανάγκη συναίνεσης των συνιδιοκτητών.

Το παράδειγμα που χρησιμοποιεί αφορά τις αλλαγές στις ανάγκες μιας οικογένειας: ένα μεγάλο διαμέρισμα μπορεί να χρειαστεί να γίνει δύο μικρότερα όταν μεγαλώσουν τα παιδιά, ενώ δύο μικρότερες ιδιοκτησίες μπορεί να χρειαστεί να γίνουν μία. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτές οι προσαρμογές μπορεί να προσκρούουν στη σύσταση και στον κανονισμό μιας πολυκατοικίας, με αποτέλεσμα μια περιουσία να χάνει μέρος της χρησιμότητάς της.

Όπως εξηγεί, ήδη από το 2020, με την «εξελιγμένη σύσταση πολυκατοικίας», η ΕΠΙΚΥΚΛΟΣ επέλεξε στα ακίνητα που αναπτύσσει να προβλέπει από τη σύσταση των ιδιοκτησιών τη δυνατότητα μελλοντικού διαχωρισμού ή συνένωσής τους. Στόχος, όπως αναφέρει, είναι να μπορεί ο ιδιοκτήτης να προσαρμόζει την περιουσία του σε μια διαφορετική πραγματικότητα, χωρίς να εξαρτάται από αποφάσεις που δεν μπορεί να ελέγξει.

Κατά την εκτίμησή του, ένα πιο σύγχρονο και ευέλικτο πλαίσιο ιδιοκτησίας μπορεί να απελευθερώσει δυνατότητες στο υφιστάμενο κτιριακό απόθεμα και να οδηγήσει σε διαφορετική προσέγγιση των ακινήτων που σχεδιάζονται σήμερα. Η αξία τους, σημειώνει, πρέπει να μετριέται όχι μόνο στα τετραγωνικά, στην ενεργειακή απόδοση και στην ποιότητα κατασκευής, αλλά και στις επιλογές που αφήνουν ανοιχτές για το μέλλον.

Τα κτίρια μένουν για δεκαετίες. Οι ζωές μέσα σε αυτά αλλάζουν. Η πραγματική υπεραξία είναι να έχουμε προβλέψει και τα δύο.